Jezioro Łukie jest największym zbiornikiem wodnym położonym na terenie Poleskiego Parku Narodowego i jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów krajobrazu tego wyjątkowego regionu. Polesie słynie z rozległych bagien, torfowisk oraz płytkich jezior krasowych, a Łukie doskonale oddaje charakter tego unikatowego środowiska przyrodniczego. Powierzchnia jeziora wynosi około 137–140 hektarów, co czyni je największym jeziorem w granicach parku. Jest ono stosunkowo płytkie – średnia głębokość wynosi około 1,8 metra, natomiast maksymalna sięga 6,5 metra.
Jezioro ma charakter eutroficzny, co oznacza, że jest bogate w substancje odżywcze sprzyjające intensywnemu rozwojowi roślin wodnych. W wyniku naturalnych procesów ekologicznych stopniowo przekształca się w jezioro dystroficzne, coraz silniej związane z otaczającymi je torfowiskami. Proces ten sprawia, że Łukie stanowi cenny obiekt badań przyrodniczych oraz doskonały przykład zmian zachodzących w ekosystemach wodnych.
Brzegi jeziora porastają rozległe pasy trzcinowisk, szuwarów i podmokłych łąk, które tworzą dogodne warunki dla wielu gatunków zwierząt. Występują tu liczne ptaki wodno-błotne, płazy oraz gady charakterystyczne dla terenów Polesia. Szczególnie interesującym zjawiskiem jest postępujące zarastanie jeziora – w jego północnej części powstały nawet wyspy utworzone przez gęstą roślinność wodną.
Jezioro Łukie uznawane jest za jedno z najpiękniejszych miejsc w Poleskim Parku Narodowym. Rozległa tafla wody otoczona bagnami, torfowiskami i dziką roślinnością tworzy niezwykle malowniczy krajobraz, przypominający bardziej północnoeuropejskie mokradła niż typowe polskie pojezierza. Szczególnego uroku nabiera o świcie, gdy nad wodą unoszą się mgły, a także podczas wiosennych i jesiennych migracji ptaków. Dzięki swojemu naturalnemu charakterowi oraz bogactwu przyrodniczemu jezioro stanowi ważne miejsce ochrony przyrody i atrakcyjny cel wycieczek dla miłośników natury.
